Ոսկե ցլիկ ֆիլմը երգիծական պատմություն է մարդկանց ագահության, խորամանկության և թյուրըմբռնումների մասին։ Ֆիլմում հերոսները հաճախ հավատում են ասեկոսեներին, կիսատ լսված խոսքերին ու սկսում են խառնաշփոթ իրավիճակներ ստեղծել։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է փոքր լուրը մեծ աղմուկի վերածվել։ Ֆիլմը նաև ծաղրում է մարդկանց, ովքեր հեշտ շահ ստանալու համար պատրաստ են հավատալ ամեն ինչի։

Մի օր քաղաքում լուր տարածվեց, թե «ոսկե ցլիկը» գտնվել է։ Բայց ոչ ոք չգիտեր՝ դա արձա՞ն է, կենդանի՞, թե՞ թաքնված գանձ։ Մարդիկ սկսեցին տարբեր բաներ պատմել։ Մեկն ասաց՝ ոստիկաններն են գալու, մյուսը լսեց, թե ոսկի են բաժանելու։ Քաղաքում խուճապ ու իրարանցում սկսվեց։ Վերջում պարզվեց, որ խոսքը պարզապես թատրոնի ոսկեգույն ցլիկի մասին էր։ Այդ ժամանակ բոլորը հասկացան, որ խառնաշփոթը ստեղծվել էր թյուրըմբռնումներից ու երկիմաստ խոսքերից։