1.Բնութագրել ստրկատիրական հասարակարգի անհատին և հասարակությանը;

Ստրկատիրական հասարակարգում մարդը մեծ դեր ուներ հասարակության մեջ, բայց այդ դերը բոլորի համար նույնը չէր։ Մարդիկ բաժանված էին ազատների և ստրուկների։ Ազատ մարդիկ համարվում էին հասարակության մարդիկ , նրանք կարող էին ունենալ սեփականություն, մասնակցել պետության կյանքին և կառավարել մյուսներին։ Իսկ ստրուկները չունեին իրավունքներ և համարվում էին իրենց տիրոջ սեփականությունը։ Նրանք ստիպված էին աշխատել առանց վարձատրության և չէին կարող ինքնուրույն որոշումներ ընդունել։

Հասարակությունն ամբողջությամբ կառուցված էր ստրկատիրության վրա։ Տնտեսության հիմնական մասը ապահովվում էր ստրուկների աշխատանքի շնորհիվ։ Ստրկատերերը կազմում էին իշխող խավը, իսկ ստրուկները՝ ստորին շերտը։ Պետությունը և օրենքները պաշտպանում էին այդ կարգը, ինչի պատճառով հասարակության մեջ մեծ էր անհավասարությունը։

2.Իրականացնել հին աշխարհի քաղաքակրթությունների համեմատական վերլուծություն:

Հին աշխարհում ձևավորվել են մի շարք քաղաքակրթություններ, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել մարդկության պատմության վրա։ Դրանցից են Հին Եգիպտոսը, Միջագետքը, Հին Հունաստանը և Հռոմը։ Չնայած այն բանին, որ բոլորն էլ զարգացել են վաղ ժամանակներում, նրանց միջև կային թե՛ նմանություններ, թե՛ տարբերություններ։

Բոլոր այս քաղաքակրթությունների համար ընդհանուր էր այն, որ դրանք առաջացել էին գետերի մոտ, քանի որ ջուրը կարևոր էր գյուղատնտեսության և կյանքի համար։ Օրինակ՝ Եգիպտոսը զարգացել էր Նեղոս գետի ափին, իսկ Միջագետքը՝ Տիգրիս և Եփրատ գետերի միջև։ Տնտեսության հիմքը հիմնականում գյուղատնտեսությունն էր, իսկ հասարակությունը բաժանված էր խավերի։

1.Վերլուծել Ուրարտու – Էթիունի հարաբերությունները;

Ուրարտուն մեծ պետություն էր Վանա լճի շուրջը, իսկ Էթիունին՝ նրա հյուսիսային կողմում գտնվող ցեղային միություն։ Նրանք ապրում էին իրար մոտ, բայց միշտ լավ չէին հաշտվում։
Ուրարտուն ուզում էր մեծանալ ու ավելի շատ հողեր վերցնել։ Էթիունին չէր ուզում ենթարկվել ու փորձում էր ազատ մնալ։ Դրա համար նրանց միջև հաճախ պատերազմներ էին լինում։
Ուրարտուի թագավորները մի քանի անգամ արշավել են Էթիունիի վրա, բայց Էթիունին լեռնային ու ամուր տարածք էր, ու հեշտ չէր գրավել։ Երբեմն Ուրարտուն էր հաղթում, երբեմն՝ Էթիունին նորից ապստամբում էր։
Թեև նրանց հարաբերությունները լարված էին, նրանք ապրում էին նույն շրջանում և ունենում էին նաև առևտուր՝ սնունդ, մետաղ, անասուններ։

2.Գրել Էսսե (խոհագրություն) «Արևելյան քաղաքակրթություն» թեմայով;

Արևելյան քաղաքակրթությունը առանձնանում է իր հին պատմությամբ, հոգևոր արժեքներով և խոր մտածելակերպով։ Այստեղ մարդը ոչ միայն նյութական հաջողության, այլև ներքին խաղաղության է ձգտում։ Արևելքը հավատարիմ է իր ավանդույթներին՝ ընտանիքի հանդեպ հարգանք, ավագների խոսքի արժեք, հավատ ու մշակույթ։

Միևնույն ժամանակ այն համադրում է հինը և նորինը․ հնագույն տաճարների կողքին կանգնած են ժամանակակից քաղաքներ։ Արևելքը մեզ սովորեցնում է լինել համեստ, գնահատել անցյալը և պահպանել ինքնությունը նույնիսկ արագ փոփոխվող աշխարհում։

3. Լրացնել կրոսենսը, որի երկրորդ, չորրորդ և յոթերորդ վանդակներում գրված են «Հին Հունաստան», «Հռոմ» և «Քաղաքակրթություն» հասկացությունները:

• քանի՞ բառ է պետք լրացնել,
• որ ուղղությամբ են գնում բառերը,
• ինչ ուրիշ հուշումներ կան,
• կամ ինչ կապ ունեն մյուս բառերը «Հին Հունաստան», «Հռոմ» և «Քաղաքակրթություն» հասկացությունների հետ։

Որպեսզի ճիշտ լրացնեմ՝ կապրենք, եթե դու նկարը կամ վանդակները ուղարկես, կամ գոնե գրես՝

• քանի բառ կա,
• յուրաքանչյուր բառի հուշումը կամ ուղղությունը (ուղղահայաց, հորիզոնական),
• և որտեղ են գտնվում 2-րդ, 4-րդ, 7-րդ վանդակները։

1.Գրել էսսե «Նախնադարյան մարդը» թեմայով;

Գրել էսսե «Նախնադարյան մարդը» թեմայով; 2.Հիմնավորել հայ ժողովրդի առաջացման Ձեր նախընտրած վարկածը;  3.Պատմել հայկական թեոկրատական պետության մասին:

Ահա պատրաստի տարբերակ՝ երեք կետերով՝ հարմար դպրոցական շարադրության կամ էսսեի ձևով․

🪶 Էսսե՝ «Նախնադարյան մարդը»

Նախնադարյան մարդը մարդկության պատմության ամենահին և ամենահետաքրքիր փուլերից մեկն է։ Այդ ժամանակ մարդիկ դեռ չունեին գրեր, քաղաքներ կամ զարգացած մշակույթ, սակայն նրանք արդեն սկսում էին ձևավորել այն արժեքներն ու գիտելիքները, որոնց վրա հիմնվեց հետագա քաղաքակրթությունը։ Նախնադարյան մարդը ապրում էր քարանձավներում կամ պարզ կացարաններում, զբաղվում էր որսով, ձկնորսությամբ և պտուղների հավաքմամբ։ Ժամանակի ընթացքում նա սկսեց օգտագործել քարե գործիքներ, վառել կրակ և միասին ապրել փոքր խմբերով՝ ցեղերով։

Այս փուլում ձևավորվեցին մարդու առաջին ստեղծագործական ունակությունները․ հայտնվեցին քարանձավային նկարներ, զարդեր և պարզ ծիսակարգեր։ Այդ ամենը վկայում է, որ մարդը ոչ միայն պայքարում էր գոյատևման համար, այլև փորձում էր հասկանալ աշխարհը և իր տեղը դրանում։ Նախնադարյան մարդը մեր նախնին էր՝ պարզ, բայց խորը իմաստ ունեցող կյանքի ձևով։

2.Հիմնավորել հայ ժողովրդի առաջացման Ձեր նախընտրած վարկածը;

Հայ ժողովրդի ծագման մասին կան մի քանի գիտական վարկածներ։ Իմ նախընտրածը Հայկական լեռնաշխարհի ինքնաբնակության վարկածն է, ըստ որի՝ հայ ժողովուրդը ձևավորվել է հենց այս հողի վրա՝ հազարավոր տարիներ առաջ։ Այս տեսության համաձայն՝ հին հայերը սերում են Ուրարտական թագավորության բնակչությունից և ավելի վաղ՝ Արարատի և Վանի շրջանի տեղական ցեղերից։

Այս վարկածն ամենահամոզիչն է, որովհետև հայերեն լեզուն, մշակույթը և ավանդույթները սերտորեն կապված են Հայկական լեռնաշխարհի բնության ու պատմական միջավայրի հետ։ Հայ ժողովուրդը այստեղ է ձևավորվել, ապրել և պահպանել իր ինքնությունը՝ չնայած բազմաթիվ պատերազմների ու ոտնձգությունների։ Սա ցույց է տալիս մեր ժողովրդի անքակտելի կապը իր բնօրրան հողի հետ։

 3.Պատմել հայկական թեոկրատական պետության մասին:

Հայկական թեոկրատական պետությունը հայտնի է որպես Երուսաղեմյան հայոց թագավորություն, սակայն եթե խոսենք հնագույն ժամանակներից, ապա հայկական առաջին թեոկրատական կառավարման ձևը կապված է Հայկ նահապետի և նրա հետնորդների հետ։ Սակայն ամենահայտնի օրինակներից մեկն է Երվանդունիների դարաշրջանը, երբ պետական իշխանությունը սերտորեն կապված էր կրոնի և աստվածային հավատալիքների հետ։

Թեոկրատական պետությունում իշխանությունը համարվում էր Աստծուց տրված, և քրմերն ու թագավորները հանդես էին գալիս որպես աստվածների ներկայացուցիչներ երկրի վրա։ Հայաստանում կարևոր դեր ուներ Արամազդի, Անահիտի, Վահագնի պաշտամունքը։ Քրմերը ոչ միայն կատարում էին կրոնական ծիսակատարություններ, այլև ազդում էին քաղաքական որոշումների վրա։

Այսպիսի պետությունը նպաստեց հայ ժողովրդի հոգևոր և մշակութային ձևավորմանը, քանի որ հավատն ու մշակույթը մեկ ամբողջություն էին՝ հիմք դառնալով հետագա հայկական պետականության և քրիստոնեական ինքնության համար։