1.Գրել էսսե «Նախնադարյան մարդը» թեմայով;
Գրել էսսե «Նախնադարյան մարդը» թեմայով; 2.Հիմնավորել հայ ժողովրդի առաջացման Ձեր նախընտրած վարկածը; 3.Պատմել հայկական թեոկրատական պետության մասին:
Ահա պատրաստի տարբերակ՝ երեք կետերով՝ հարմար դպրոցական շարադրության կամ էսսեի ձևով․
🪶 Էսսե՝ «Նախնադարյան մարդը»
Նախնադարյան մարդը մարդկության պատմության ամենահին և ամենահետաքրքիր փուլերից մեկն է։ Այդ ժամանակ մարդիկ դեռ չունեին գրեր, քաղաքներ կամ զարգացած մշակույթ, սակայն նրանք արդեն սկսում էին ձևավորել այն արժեքներն ու գիտելիքները, որոնց վրա հիմնվեց հետագա քաղաքակրթությունը։ Նախնադարյան մարդը ապրում էր քարանձավներում կամ պարզ կացարաններում, զբաղվում էր որսով, ձկնորսությամբ և պտուղների հավաքմամբ։ Ժամանակի ընթացքում նա սկսեց օգտագործել քարե գործիքներ, վառել կրակ և միասին ապրել փոքր խմբերով՝ ցեղերով։
Այս փուլում ձևավորվեցին մարդու առաջին ստեղծագործական ունակությունները․ հայտնվեցին քարանձավային նկարներ, զարդեր և պարզ ծիսակարգեր։ Այդ ամենը վկայում է, որ մարդը ոչ միայն պայքարում էր գոյատևման համար, այլև փորձում էր հասկանալ աշխարհը և իր տեղը դրանում։ Նախնադարյան մարդը մեր նախնին էր՝ պարզ, բայց խորը իմաստ ունեցող կյանքի ձևով։
2.Հիմնավորել հայ ժողովրդի առաջացման Ձեր նախընտրած վարկածը;
Հայ ժողովրդի ծագման մասին կան մի քանի գիտական վարկածներ։ Իմ նախընտրածը Հայկական լեռնաշխարհի ինքնաբնակության վարկածն է, ըստ որի՝ հայ ժողովուրդը ձևավորվել է հենց այս հողի վրա՝ հազարավոր տարիներ առաջ։ Այս տեսության համաձայն՝ հին հայերը սերում են Ուրարտական թագավորության բնակչությունից և ավելի վաղ՝ Արարատի և Վանի շրջանի տեղական ցեղերից։
Այս վարկածն ամենահամոզիչն է, որովհետև հայերեն լեզուն, մշակույթը և ավանդույթները սերտորեն կապված են Հայկական լեռնաշխարհի բնության ու պատմական միջավայրի հետ։ Հայ ժողովուրդը այստեղ է ձևավորվել, ապրել և պահպանել իր ինքնությունը՝ չնայած բազմաթիվ պատերազմների ու ոտնձգությունների։ Սա ցույց է տալիս մեր ժողովրդի անքակտելի կապը իր բնօրրան հողի հետ։
3.Պատմել հայկական թեոկրատական պետության մասին:
Հայկական թեոկրատական պետությունը հայտնի է որպես Երուսաղեմյան հայոց թագավորություն, սակայն եթե խոսենք հնագույն ժամանակներից, ապա հայկական առաջին թեոկրատական կառավարման ձևը կապված է Հայկ նահապետի և նրա հետնորդների հետ։ Սակայն ամենահայտնի օրինակներից մեկն է Երվանդունիների դարաշրջանը, երբ պետական իշխանությունը սերտորեն կապված էր կրոնի և աստվածային հավատալիքների հետ։
Թեոկրատական պետությունում իշխանությունը համարվում էր Աստծուց տրված, և քրմերն ու թագավորները հանդես էին գալիս որպես աստվածների ներկայացուցիչներ երկրի վրա։ Հայաստանում կարևոր դեր ուներ Արամազդի, Անահիտի, Վահագնի պաշտամունքը։ Քրմերը ոչ միայն կատարում էին կրոնական ծիսակատարություններ, այլև ազդում էին քաղաքական որոշումների վրա։
Այսպիսի պետությունը նպաստեց հայ ժողովրդի հոգևոր և մշակութային ձևավորմանը, քանի որ հավատն ու մշակույթը մեկ ամբողջություն էին՝ հիմք դառնալով հետագա հայկական պետականության և քրիստոնեական ինքնության համար։
Արտավազդ Մկրտչյան 10 դասարան 