Ամպի մեջ վառվող արեգակ
Ամպի մեջ վառվում է արեգակը,
Երբ շողերն արձակում են ճառագայթ,
Քամին վերևից թռնում է ու գալիս,
Իր հետ բերում է անծանոթ երկիր:
Սև ու սպիտակ, հորիզոնում խառնված,
Տիեզերքն անծանոթ տուրքերով լի,
Հատուկ է այն, ինչ փնտրում ենք,
Մի տեղ՝ երբեք չենք գտնվի:
Եվ մենք, ո՛չ ետ, ո՛չ առաջ,
Դեպի լույսը միշտ մի քայլ հեռու,
Սակայն վառվող արեգակը միշտ մեզ հետ,
Երբ մեր աչքերում երկնքի խաղաղությունը։
Հույսով ու սիրով՝
Կյանքը շարունակվում է:
Արտավազդ Մկրտչյան 10 դասարան 